Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
ustanowił rok 2025 m.in. Rokiem Stefana Żeromskiego.
Dnia 20 listopada br obchodzona była
100.rocznica śmierci pisarza. W bibliotece szkolnej została przygotowana
gazetka i wystawka książek pisarza, i o pisarzu. Na zajęciach bibliotecznych
uczniowie klasy 5PHS uczestniczyli w wykładzie, poznając biografię i twórczość
Stefana Żeromskiego.
Stefan
Żeromski (ur. 14 października 1864 w Strawczynie,
zm. 20 listopada 1925 w Warszawie)
– polski prozaik, publicysta,
dramaturg; pierwszy prezes
polskiego PEN Clubu, prezydent Rzeczypospolitej
Zakopiańskiej. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury
(1921, 1922, 1923, 1924). Jeden z najwybitniejszych pisarzy polskich w
historii. Kawaler Orderu Orła Białego.
Pisarz
znany był również pod pseudonimami Maurycy Zych, Józef Katerla (panieńskie
nazwisko matki) i Stefan Iksmoreż (ananim). Ze względu na
zaangażowanie społeczne nazwany był „sumieniem polskiej literatury” lub
„sumieniem narodu” gdyż w swoich dziełach poruszał często problematykę
społeczną. W centrum jego zainteresowań znalazły się ubóstwo, katastrofalne
położenie robotników i chłopów,
i obserwacje tych grup zbliżyły go do poglądów socjalistycznych
– w czasie rewolucji 1905
sprzyjał Polskiej Partii
Socjalistycznej.
Stefan
Żeromski otrzymał liczne ordery i odznaczenia: Order Orła Białego (pośmiertnie,
6 listopada 2018), Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia
Polski (30 kwietnia 1925), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia
Polski (29 grudnia 1921). Był jednym z
najwybitniejszych przedstawicieli Młodej Polski, prezesem polskiego PEN Clubu.
Czterokrotnie nominowano go do literackiej Nagrody Nobla. Twórczość Żeromskiego
obejmuje m.in. powieści, dramaty i nowele: Charitas (1919) (cz. 3 cyklu
Walka z szatanem), Doktor Piotr (1895), Duma o hetmanie
(1908), Dzieje grzechu
(1908), Dzienniki
(1953–1956), Echa leśne (1905), Firlykowe Wzgórze,
Ludzie bezdomni
(1900), Na probostwie w Wyszkowie (1920), Nawracanie Judasza
(1916) (cz. 1 cyklu Walka z szatanem), O żołnierzu tułaczu
(1896), Oko za oko (1893), Popioły
(1902), Przedwiośnie
(1924), Puszcza jodłowa (1925), Rozdzióbią nas
kruki, wrony (1895), Róża
(1909), Sen o szpadzie,
Siłaczka (1895), Sułkowski
(1910), Syzyfowe prace
(1897), Trylogia nadmorska – Wisła, Wiatr od morza, Międzymorze (1922), Uciekła mi
przepióreczka (1924), Uroda życia
(1912), Wiatr od morza
(1922), Wierna rzeka
(1912), Zamieć (1916) (cz. 2 cyklu
Walka z szatanem), Zapomnienie,
Zmierzch
(1892).
https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_%C5%BBeromski
