Rok 2025 został
ustanowiony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej Rokiem Władysława
Stanisława Reymonta. 5 grudnia 1925 roku w Warszawie zmarł autor „Chłopów”,
za które rok wcześniej otrzymał literacką Nagrodę Nobla. „Chłopi” to dzieło,
które na trwałe ukształtowało sposób postrzegania polskiej wsi… W Bibliotece
Szkolnej została wykonana gazetka i wystawka książek autora i o autorze.
Uczniowie klasy 4TE na zajęciach bibliotecznych zapoznali się z
biografią i twórczością pisarza.
Władysław Stanisław
Reymont był jednym z siedmiorga dzieci wiejskiego organisty, stosunkowo
zamożnego i mającego ambicje zapewnienia swoim dzieciom wykształcenia.
Dzieciństwo spędził w Tuszynie, gdzie rodzina przeniosła się, kiedy miał rok.
Aby dać mu fach do ręki, ojciec wysłał go do Warszawy, do zakładu krawieckiego.
Tam w 1883 roku ukończył Warszawską Szkołę Niedzielno-Robotniczą. Jako
osiemnastolatek przyłączył się do wędrownej trupy aktorskiej. Rodzina wyrobiła
mu pracę niższego funkcjonariusza na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1890 roku
związał się z adeptem wiedzy tajemnej, niejakim Puszowem, i wyjechał z nim do
Niemiec szerzyć spirytyzm. Próbował odbyć nowicjat w klasztorze na Jasnej
Górze. Znowu wylądował na stacji kolejowej.
Pod koniec 1894 roku
przeniósł się do Warszawy i postanowił żyć z pióra. Kiedy jego sytuacja
materialna znacznie się poprawiła, dużo podróżował. W latach 90. XIX wieku
odwiedził Londyn, Berlin, Włochy i Paryż. W Paryżu zawarł cenne znajomości
literackie, m.in. ze Stanisławem Przybyszewskim, Stefanem
Żeromskim czy Zenonem Przesmyckim. Poznał także przyszłego
znakomitego tłumacza "Chłopów" – Franka-Luisa Schoella.
W 1900 roku uległ
poważnemu wypadkowi kolejowemu. Otrzymał za to duże odszkodowanie. Kontuzję
leczył w Krakowie. Opiekowała się nim znajoma, Aurelia Szabłowska. Opiekunka
rozwiodła się z dotychczasowym mężem, wyszła za pisarza i wprowadziła porządek
w jego niespokojne życie. Razem dużo podróżowali. Rewolucję 1905 roku i I wojnę
światową przeżyli w Warszawie.
Reymont angażował się w
działalność społeczną. Był prezesem Związku Pisarzy i Dziennikarzy, potem
prezesem Warszawskiej Kasy Przezorności i Pomocy dla Literatów i Dziennikarzy.
Uczestniczył także w zakładaniu pierwszej spółdzielni kinematograficznej. Po wojnie
(w latach 1919-20) wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, gdzie w środowisku
polonijnym szukał pomocy gospodarczej dla odbudowy zrujnowanego kraju. W 1920
roku kupił majątek Kołaczkowo, ale gospodarowanie szło mu kiepsko, tym
bardziej, że zły stan zdrowia zmuszał go do przebywania głównie na Riwierze.
Zmarł w 1925 roku. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim, a jego serce
– w Kościele Św. Krzyża.
https://culture.pl/pl/tworca/wladyslaw-reymont
Warto znać twórczość
Reymonta choćby niektóre nowele, opowiadania czy takie dzieła jak: „Chłopi”,
„Ziemia obiecana”, „Komediantki”.
