24 września przypada 205.
rocznica urodzin Cypriana Kamila Norwida, polskiego poety, dramatopisarza,
prozaika, malarza.
W czytelni biblioteki
można obejrzeć gazetkę poświęconą pisarzowi oraz wystawę jego książek.
Cyprian Kamil Norwid to wybitny
twórca romantyczny, poeta, prozaik, dramatopisarz, rzeźbiarz, malarz i
rysownik.
Urodzony 24 września 1821
roku w miejscowości Laskowo-Głuchy, zmarł 23 maja 1883 roku w Paryżu.
Młodość spędził w
Warszawie, studiował malarstwo. W 1842 wyjechał do Niemiec, a następnie do
Włoch, gdzie kontynuował studia plastyczne. W 1846 w Berlinie został
aresztowany i uwięziony z powodów politycznych (to prawdopodobnie
zapoczątkowało kłopoty ze zdrowiem). W 1849 przybył do Paryża, gdzie utrzymywał
kontakty z wybitnymi przedstawicielami polskiej i międzynarodowej emigracji
(jak np. Fryderyk Chopin, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Adam Jerzy
Czartoryski, Georg Herwegh, Aleksander Hercen). W 1854 powrócił do Paryża na
stałe. W środowisku artystycznym znany był głównie jako deklamator, rysownik i
rytownik. Ciągłe kłopoty finansowe i pogłębiająca się głuchota spowodowały, że
w 1877 zamieszkał w Zakładzie św. Kazimierza, przytułku dla ubogich polskich
weteranów i sierot, gdzie spędził resztę życia.
Pochowany został na
cmentarzu w Ivry, niedaleko Zakładu. W 1888 zwłoki zostały przeniesione na
polski cmentarz w Mortmorency i pogrzebane w zbiorowej mogile.
Dialog zmarłych –
akwaforta, sucha igła (1871)
Pytania – akwaforta
(1863)
Bema pamięci żałobny
rapsod (1851)
Coś ty Atenom zrobił,
Sokratesie (styczeń 1856)
Do obywatela Johna Brown
(1859)
W Weronie
Italiam!, Italiam!
Moja ojczyzna
Pieśń od ziemi naszej
Vade-mecum (1858–1866) –
wydane drukiem sto lat po napisaniu
Moja piosnka (Do kraju
tego…)
Wesele. Powieść. (1847)
Pompeja (1848 lub 1849)
Niewola. Rapsod (1849)
Promethidion. Rzecz w
dwóch dialogach z epilogiem (1851)
Szczesna. Powieść (1854)
Epimenides. Przypowieść
(1854)
Quidam. Przypowieść
(1855–1857)
Garstka piasku
(1858–1859)
Fulminant. Rapsod (1863)
Fortepian Szopena
(1863–1864)
Rzecz o wolności słowa
(1869)
Assunta (1870)
A Dorio ad Phrygium
(1871)
Łaskawy opiekun, czyli
Bartłomiej Alfonsem (1840)
Wyjątek z pamiętnika
(1850)
Czarne kwiaty (1856) –
wspomnienia dotyczące ostatnich spotkań z różnymi osobami, na krótko przed ich
śmiercią
Białe kwiaty (1856) –
teoretyczne uzasadnienie Czarnych kwiatów
Bransoletka. Legenda
dziewiętnastego wieku (1858)
Cywilizacja. Legenda
(1861)
Ostatnia z bajek (1882)
Milczenie
Pamiętnik Podróżny
Nowele:
„Ad leones!” (1883)
Stygmat (1883)
Tajemnica lorda
Singelworth (1883)
Archeologia (1866)
Dwie powieści (1866)
Zwolon (1848-1849)
Noc tysiączna druga.
Komedia (1850)
Wanda (1851)
Krakus. Książę nieznany
(1851, 1861)
Słodycz (1855 lub 1856)
Aktor. Komediodrama
(1867)
Za kulisami (1865-1866)
Pierścień Wielkiej Damy,
czyli Ex-machina-Durejko (1872)
Kleopatra i Cezar (ok.
1870, 1878)
Miłość czysta u kąpieli
morskich (ok. 1880)
C.K. Norwid był autorem
kilkunastu obrazów olejnych, z których do dziś przetrwały cztery. Alegoryczne
przedstawienie odrodzonej Polski pod nazwą Jutrznia od grudnia 2007 r. znajduje
się w zbiorach Muzeum Książąt Lubomirskich we Wrocławiu. Inne obrazy to np.:
Orzeł, Kosynier.
