Z
końcem października coraz częściej myślimy o swoich bliskich, którzy
odeszli… a jesienna aura sprzyja zadumie i rozmyślaniom.
Czas listopadowych świąt, to nie tylko smutek i
żałoba, ale także radość i wdzięczność za dar życia i za tych, którzy nas
kochali i kochają.
Wszystkich
Świętych został ustanowiony w 835 r. przez papieża Jana XI ku czci zmarłych
świętych. Z kolei Dzień Zaduszny pojawił się w kalendarzu liturgicznym po
upływie ponad wieku – w 998 r. – dzięki opatowi benedyktynów z opactwa w Cluny,
późniejszemu świętemu Odilonowi.
Aby
wspomnień uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny w bibliotece została przygotowana
symboliczna gazetka. Młodzież
mogła skorzystać z książek i zapoznać się z tradycjami dawnymi i współczesnymi
świąt oraz z tematycznymi wierszami różnych twórców. Jeden z najbardziej
znanych i wymownych wierszy:
ks. Jan
Twardowski – „Śpieszmy się
Śpieszmy się
kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego
Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno
Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą
Zapalmy światełko pamięci i połączmy się w modlitewnym
wspomnieniu o tych, których nie ma już wśród nas.














